posted on 14 Mar 2010 14:58 by prangiiz
บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว
มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า
สิ่งที่เราคิดทั้งหมด
มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว
ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่
เลือกที่จะจมกับความฝัน
มากกว่าการได้รับรู้ความจริง
การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า
ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...
เราอาจเป็นที่ 2
ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4... ถึงเปนที่10
ก็ขอให้คิดไว้ว่า
ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย
การรักใครซักคน
ไม่ต้องการความพยายาม
"การตัดใจ"ต่างหาก
ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย
ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า
ความสุขยาม ที่คุณได้สบตาเค้า
กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า
อันไหนมันหนักหนากว่ากัน
อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป...
อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้...
อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน
แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน
แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง ที่อย่างน้อย
ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป
แต่ก็ยังได้พบ...
ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา
แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป...
ยิ้มให้กับโชคชะตา
ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน
คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง
คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้ม
ของเค้าไว้คนเดียว
คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง...
คนที่ทำให้คุณหัวเราะ...
คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า
ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...
ให้กลายเป็นวันที่สดใส
เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ?
แค่การได้เห็นคนที่เรารัก
ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคน
ที่เค้ารักมากที่สุด
...นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก
...อย่างจริงใจ
posted on 27 Feb 2010 18:52 by prangiiz
เปิดประตูหัวใจของคุณซิ
มีใครอยู่ข้างใน มั่ง
มีพ่อ มีแม่ มีตัวเอง
มีแฟน มีกิ๊ก มี
คนรัก มีคนที่ชอบแล้ว
มีเพื่อนรึเปล่า
เพื่อนคนไหน หลายคน หรือคนเดียว
อย่ายึดติดว่าเพื่อน
จะหมายถึงเพียงคน ที่อยู่ห้องเดียวกับเรา
อย่ายึดติดว่าเพื่อน
จะหมายถึงเพียงคนที่ อยู่ร่วมรุ่นกับเรา
อาจมีเพื่อนรุ่นพี่
ที่ต้องให้ความ เคารพ
เพื่อนรุ่นน้อง
ที่ต้องคอยเอาใจใส่
คุณ ให้ ความสำคัญกับเพื่อนมากแค่ไหน
สัญญาก่อนนะ
ก่อนที่จะอ่านข้อความ นี้
คุณจะส่งต่อให้กับคนที่คุณคิดว่าเค้าคือเพื่อนของ คุณ
&
เพื่อนที่ปรากฏอยู่ในใจคุณเมื่อเอ่ยคำคำนี้' เพื่อน'
แล้วอย่าลืม
ส่งกลับให้คนที่
ส่งให้คุณ ด้วย
หากว่าคนที่ส่งมาให้คุณนั้น
คือเพื่อนของคุณเช่น กัน
*************************************
ถึงเวลาจะ เปลี่ยนผันไป
แต่ว่า
(ชื่อห้อง) ยังเหมือนเดิม
รักกันเท่าใดก็ รัก เท่านั้น
บางทีอาจรักมากยิ่งขึ้น
หรือมากขึ้นไปเรื่อยๆ
จนไม่ มี วันสิ้นสุด
หากเราจากกันไป
เราจะจำไว้ว่า
มีที่นึง
ที่ ทำ ให้เรารู้จักกัน
ที่แห่งหนึ่งได้ให้ประสบการณ์ดี ๆ
กับเรา
ทั้ง ทุกข์ สุข เหงา เศร้า
ฯลฯ
ซึ่งที่แห่งนั้นมีทั้ง
อาจารย์
เพื่อน รุ่น น้อง หรือรุ่นพี่
หรือใครต่อใคร
และที่แห่ง นั้น
ก็ จะอยู่ในความทรงจำดีๆของ
พวกเราตลอดไป
ชื่อ โรงเรียน
ที่ เคารพ
******
คำว่าเพื่อนไม่ได้เพียงแค่
รู้จัก
แต่เป็น รัก ความผูกพัน
ที่มีเสมอ
ฉันจะไม่ลืม เพื่อนดี
ดี
อย่างเช่นเธอ
ไม่มีทาง
ลืมเกลอ
ที่แสน ดี
******
เพื่อน คือ คํา
หนึ่ง ซึ่งสูง ค่า
มีที่มา เนิ่น
นาน
โบราณ
เหลือ...
เพื่อนของพริก รับรอง ต้องเป็น
เกลือ
เพื่อนของเรือ นั่นหรือ
ก็คือ
พาย
เพื่อนของช้าง ปางไหน
ก็ใช้โซ่
เพื่อนของปลา นั้นโอ้โห
คือธารสาย
เพื่อนแครอท แน่ นัก คือกระต่าย
เพื่อนของช้อน คิดสบาย
คือ
ถ้วยจาน
เพื่อนของเสือ แน่นอน
ว่าคือป่า
เพื่อนของหญ้า คือดิน
ทุกถิ่นฐาน
เพื่อนวันนี้ จง
เชื่อมั่น
คือวันวาน
เพื่อนของฉัน..อ่ะเหรอ
คือเธอ
งัย
******
มิตรภาพที่ดีไม่จำเป็นต้องฉลาดต้ององอาจ กล้าหาญหรือสะสวย
มิตรที่ดีไม่จำเป็นต้องร่ำรวย&ไม่ต้องหมวยสวย เก๋นักกีฬา
มิตรที่ดีอาจจนก็เป็นได้อาจจะโง่
ขี้อายหรือ เหรอหรา
แต่พวกเขาพร้อมช่วยเพื่อนทุกเวลาไม่คิดค่าตอบแทนแต่อย่าง ไร
เพื่อนจะดีดีที่ใจใช่ใบหน้าอาจเหมือนผ้าที่ดูสวยแต่ขาด ได้
ต่างกับเพื่อนดีที่ใจใช่คนร้ายก็เปรียบได้กับผ้าที่ทน ทาน
******
ขอขอบคุณ…ที่ช่วยแต่งแต้มวันหงอยเหงาให้สด ใส
ขอขอบคุณ…ที่มอบดอกไม้แห่งน้ำใจให้ฉัน
ขอขอบคุณ…ความผูกพัน ที่ มีให้กัน
ขอขอบคุณ…สายสัมพันธ์แห่งความจริงใจ
ขอขอบคุณ…ความ อาทร ความห่วงใย
ขอขอบคุณ…ความเข้าใจไม่มีวันล่มสลาย
ขอขอบคุณ… กาลเวลา ที่พาเรามาทักทาย
ขอขอบคุณ…สิ่งทั้งหลายที่ทำให้เราเป็นเพื่อน… กัน
******
คำ…ว่าเพื่อนของฉัน
ว่า…อย่างไรก้อไม่มี วันจางหาย
เพื่อน…ยังคงคิดถึงกันไม่เสื่อมคลาย
ไม่…เคย จางหายแม้ต้องจากกัน
มี…เวลาที่เราได้พบเจอ
วัน… นั้น เสมอเป็นฝันชั้นสวรรค์
จาง…ไม่หายลบไม่เลือนในใจ ฉัน
หาย…จากกันแต่เรายังเป็นเพื่อนกันตลอดไป
******
และคำ สุดท้าย
เชื่อ
ว่า
เพื่อนทุกคนเคยทำผิดต่อกันแลกัน
แต่มันขึ้น อยู่กับว่า
ตัวเราน้านจาหั้ยอภัยเพื่อนหรือไม่
ถ้าคิดที่จาอยู่ด้วย มิตรภาพของกันและ
กันตลอดไป
ท่องเอาไว้
การอภัยหั้ยการดีที่ สุด
อีเมลฉบับ
นี้อยากให้เพื่อนส่งต่อให้
เพื่อนเพื่อขอโทษสำหรับ สิ่งที่เคยทำ
ผิด
และเพื่อ
มิตรภาพของเราจาได้อยู่กับมันตลอด ไป
ขอโท ดน่ะเพื่อนๆ
ส่งเมลนี้กลับไห้กับคนที่คุนคิดว่าเค้าคือ เพื่อน
ของ คุนด้วย
พร้อมกับรอคอยที่จาได้การไห้อภัย
ถ้า เค้าคนนั้นส่งกลับ มา
posted on 08 Feb 2010 18:54 by prangiiz
วันนี้เปนวันที่ 3 แล้วน้ะ ที่ตื่นมาร.ร.แล้วไม่พบกับพวกพี่.....
////7.30 น.////
เฮ้ยย แม่ง!
เสียงคนรอบข้างทำให้ชั้นตื่นจากภวัง
ฉันรู้สึกตัวก้พบกว่าตอนนี้อยุที่โรงอาหาร มันช่างว่างเปล่าเสียจิง ประมานว่าจะนั่งตรงไหนก้อได้เลยน้ะเนี่ย
แต่ตัวฉันเองเลือกที่จะนั่โต๊ะพี่อุ๋ม ไม่รุสิ มันอยากจะนั่ง 55
มันเคว้งแบบบอกไม่ถุก ที่ๆเคยมีพวกพี่มานั่งตอนนี้ถูกผู้คน มาก หน้าหลายตามานั่งทับ ภาพในจินตนาการกลายเปนภาพซ้อนทันใด มันเหนเป็นเหมือน 2 สอง ภาพที่มีพวกพี่ๆ กับภาพที่เห็นในปัจจุบัน
มันช่างเงียบเหงาเสียจิง
ทามเดินไปใต้สมบูน มันไม่มีเลยซิน้ะ - -
มันดูเคว้งๆไงไม่รู้ ภาพทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้น มันวก กลับมาเข้าไปในหัวสมอง
ตอนนี้ภาพมันซ้อนกันอีกแล้ว ภาพที่พี่ๆบางคนวิ่งเล่นกัน ภาพที่นั่งทามงานกันงกๆ
แต่ตอนนี้กลับมีหลายๆอย่างมาแทนที่ตรงภาพเหล่านั้น เมื่ออาทิดที่แล้ว ฉันยังกอดพวกพี่อย่างสบายใจ โดยไม่กลัวว่าจะต้องเสียพี่ๆไป
เสียงของหัวใจ มันบอกว่า "เหงา" "คิดถึง"
อยากจะกอดอีกซักครั้ง
เชื่อได้ว่าถ้าได้กอดพวกพี่ๆแล้ว ปรางว่าอ้อมกอดนี้เปนอ้อมกอดที่ปรางโหยหามากที่สุด
คิดถึงมากๆ ไม่รู้ว่าพวกพี่จะคิดเหมือนกันรึเปล่าล้ะซิ?
จะคิดถึงกันบ้างไหม?
แล้วเมื่อไหร่วันที่ฉันต้องนั่งเหงาแบบนี้มันจะผ่านไปซักทีน้ะ
เมื่อไหร่น้ะที่ความว่างเปล่าจะหายไป ?
