remember~

3 ก.พ. 53- วันนี้เปนวันพุธ เปนวันที่ฉันไม่อยากให้มันมาถึงเล้ยย ยย

แต่ก่อนฉันเกลียดวันพุธเอาซะมากๆเพราะว่าต้องเลิกเรียนเย็น กระเป๋าก้หนัก..

แต่วันนี้ฉันเองก้อไม่อยากให้มันผ่านไปเลยน้ะ อยากหยุดเวลาไว้ซะด้วยซ้ำ

มันคือวันปัจฉิมม.6 หรือวันที่ ม.6อยุเปนวันสุดท้ายย

 

สายแล้วๆๆๆ  รีบๆๆ

ก่อนออกจากบ้านฉันก้อไปหยิบผ้าเช็ดหน้ามาผืนนึง แต่วันนี้มันใหญ่เปนพิเศษเพราะปรางคิดว่า ผ้าเช็ดหน้าธรรมดาคงเช็ดไม่พอหรอกมั้ง ....

 

 ทันทีที่ออกจากบ้าน ก้อคิดไปเรื่อยเปื่อย จนรถมา และจนกระทั่งถึง ร.ร.

ประตูรถเมล์เปิดอ้า และทันใดนั้นสายตาของฉันก้อไปจับจ้องก่ะซุ้มขายดอกไม้หน้าร.ร. 

แหม่รู้ดีเนอะ  หายกินได้เหนาะๆ เลยน้ะนี่*

แต่ไม่รุอารายเหมือนกัน นน้ะ  ที่ทามให้ 2 เท้าของฉันเดินไปถึงหน้าร้ายขายดอกไม้เล็กๆ

ฉันนับจำนวนคนและหยิบดอกไม้แล้วจ่ายตังอย่างไม่ลังเล..

 ดอกไม้ 6 ดอกอยุในมือของฉันเรียบร้อย

 ต่อไปก้อเดินเข้าร.ร. สิน้ะ

 พอมาถึงโตะปุ๊บ สายตากวาดมองหาใครหลายๆคน

ดอกกุหลาบช่อนี้กูจะปิดยังไงว้ะเนี่ย ย

- -

"อ้าวมะปราง" ... เสียงเจ๊เจื้อยดังมาทางข้างหลัง

/หึ๋ยตายล้ะ  กูจะซ่อนยังไงว้ะนี่/

ต๊าย ยย ย

 "ฮะ เจ๊  ว่าไง? "

เฮ้ยยยเกือบแล้ว ว

ดีที่เจ๊เข้ามาทักเฉยๆ โล่ง -v-

 ตอนเช้าก้อเหนเฮียสุดสวยของเรา เต็มไปด้วยเด็ก!~

5555555555

อิจฉาจิง คนฮอตๆเนี่ย - -

 ///ตอนเช้าผ่านพ้นไป ///

ตอนเย็นมาเยือน ตอนนี้พี่ๆม.6กำลังปัจฉิมอยุ ข้างบน..

แล้วพวกเราก้อรอไป 4 ชม. ทามไรดีว้ะ

ป่าน นิก จีมมี่ ไปเดอะมอล์

ส่วนปราง นั่งท้องเสีย ขี้ไหลอยุร.ร.  ดีมากกก*

ทามไมต้องเปนวันนี้ว้ะ

ต้องพึ่งห้องพยายาบาลด่วน..

สักพักปรางก้ไปเรียน ประมาน 6โมงกว่าๆก้ออกมา น่ารร.ก้อเจอDM&Boraaนั่งหน้าสลอนเชียว ถามว่าทามไมไม่เข้า

กูโดนศักดาไล่มาเมื่อกี้T__T

อ้าวววเวร! - -

กระเป๋ากูล้ะ  เสียงษาดังขึ้น(เพื่อนกูที่มาด้วย) 

เฮ้ยไปเอาเป๋าเปนเพื่อนกุหน่อย

....

 

พอเข้าไปเจอป้าเหนาข้ะ^^

- -

ป้าก่ไม่ว่าไร สาก้อเดินไปเอาของแล้วสักพักเจอพี่โอ๊ตคนแรก คำถามที่ทุกคนถามคือ  แล้้วคนอื่นล้ะ?

ซึ่งป่านเองก้ออบอกว่าอย่าบอกใครน้ะว่าพวกเรารออยุน่าร.ร.

น่านนนน

 เข้ามาใต้สมบูรเหนพี่ไปปนั่งเศร้าอยุคนเดียว สักพักป่านก้อโทรมา เจอพี่อุ๋ม พี่เนีย พี่บลาๆๆเยอะแยะ- -

และแล้ว ปรางก้อเรียกพี่อุ๋ม ม ม><

ไปกระโดดกอดพี่เนีย - -

ดีเกิ๊น น

พี่เนียก้อถามว่าน้องๆไปไหนหมด โทสับอีกข้างนึงป่านก้อบอกว่าเห้ยอย่าพึ่งบอกน้ะ  พี่อุ๋มก้อมาสกิด  ปรางเดวจะไปล้ะน้ะ

ปรางอยากจะตะโกนดังๆว่า  เอาทีล้ะคนดิล้ะ +

มันยุ่งๆวุ่นวายดีมาก -- 

แต่สักพักก้อเลยตัดสินใจบอกพี่เนียว่าทุกคนโดนศักดาไล่อยุน่าร.ร.

แล้วตัวเราเองก้อเดินออกไปกลับพี่อุ๋ม 

ระหว่างทางก้อพูดทามซึ้ง หน่อย

ปรางเองก้อเพิ่งรู้ว่าพี่เค้าก้อชอบเพลงEpilogueของกอล์ฟไมค์

น่านนไงๆ555+

เราเดินออกมาหน้าร.ร.ด้วยกัน แต่ก้อแอบคิดว่าวันนี้ึคงเปนวันสุดท้ายแล้วสิน้ะที่เราจะได้เดินกลับด้วยกันTT

ไม่น้ะ *

พอมาถึงหน้าร.ร.ก้อเจอโดมิก่าโบร่ายืนเรียงรายกรี้ดดดๆพี่อุ๋มกัน  เราเองก้อรีบไปหยิบดอกกุหลาบมาให้พี่เค้า วันนี้รู้สึกดีมากมายนะพี่ ว้าาาพี่จะไปและ

แล้วพี่เค้าก้ไปเดอะมอล์ทันใด.... 

พอรอไปอีกสักพัก พี่เนียก้อวิ่งมา

"มาแล้วๆๆๆๆ  รอนานมั้ย ย0.0"

พวกเรารอพวกพี่นานกว่านี้เราก้อรอได้จ้ะ  

พี่เนียเอากล่องที่ห่อของขวัญมีริบบิ้นด้วย

ให้เปิดพร้อมกัน 1 2 3...

 

เปิดมาเจอสมุดวาดเขียน

พอเปิดดูข้างใต้ 

น้ำตาที่กลั้นมาแทบทั้งวัน มันได้ไหลลินออกมาแบบไม่อายฟ้าดิน

"ภาพที่เหนตรงหน้าคือรูบของพวกเรา 

แล้วสมุดวาดเขียนคือโฟโต้ อัลลบั้มของโบร่า 

มีนามบัตรกันคนละใบ

ซองคนละซอง มีรูบของStarliTZ ทุกคน 

ข้างในนั้นพี่เนียเขียนบรรยายถึงพวกเราเอาไว้ 

พวกเราไม่รุว่าพี่เค้าไปแอบทามมาตอนไหน?

แต่รุ้สึกว่าตอนนีพวกเรามีคส.ถึงน้ามตาจะอาบแก้มก้เหอะT^T

มันเปนสิ่งที่มีค่าสำหรับพวกเรา.."

วันนี้ปรางทามทุกอย่างจิงๆ พุ้งนี้สอบโอเน็ต แล้ว บัดนาว ตอนนั้น เพื่อนๆกำลังนั่งติวกัน  แต่ฉันมาทามอารายน้ะหรอ? ตรงนี้

 

มาตามสัญญาที่ให้ไว้กับคนกลุ่มนึงซึ่งไม่ใช่หน้าที่ ที่เราต้องมา  เเต่มันคือสิ่งที่ปรางจำเป็นต้องมาตะหากล้ะ ไม่มีใครขอให้อยุ

แต่ก้อจะทามให้  อยุรอพวกพี่ตรงนี้ ให้พี่ๆ รู้ไว้ว่า ในเวลาที่พวกพี่กำลังจะไป พวกเรายังยืนอยุที่เดิม

 

สักพักปรางเองก้อไม่รอช้า รีบเอาดอกกุหลาบให้พวกพี่ๆ

ปรางอยากจะบอกประโยคนึง  แต่ลืมบอก ประเด็น  บอกในนี้ล้ะกัน

"ถึงดอกไม้ของปราง อาจจะไม่มีค่า ไม่มีราคา แต่ มันก้อเตมไปด้วยความหมายน้ะ"^^

ก่อนไปเจอพี่แจง  พี่บุญมากของปรางนั่นเอง 55

 

เฮียมาพร้อมกับดอกไม้ แอ่น ของขวัญพะลุงพะลังเตมไปหมด  - -

ก่อนไปขอกอดทีเฮีย 

ดูท่าเฮียจะลำบากมาก เลยเอาถุงใส่ของให้  แต่เหมือนว่าจะไม่ช่วยไรเลย ของชีแกเยอะจิง - -

 แล้วเฮียก้อเรียกมาถ่ายรูบ พอเสดไรเรียบร้อยแล้วก้อกลับบบ้าน   เฮ้อออช่าง สนุก+เศร้าจิงๆ- -

วันนี้ก้อมาถึง

รักน้ะ
พวกเราไม่ใช่แค่รุ่นพี่รุ่นน้องแต่เราเปนส่วนนึงของกันและกัน

แต่เมื่อเทอกำลังจะไป ก้อเหมือนส่วนนึงของชีวิตขาดหายไปด้วย ย
ต่อจากกนี้ก้อไม่รุจะเต้นให้ใครดู
เพ้อให้ใครฟัง
เล่นกับใครๆ

ต้องโตเปนผุใหญ่มากขึ้น
แล้วพวกเค้าก้อจากไปเพื่ออนาคตของตัวเอง

ทามใจไม่ได้เมื่อพี่ๆะจากไปเพียงชั่วข้ามคือ
วันรุ่งขึ้นผ่านมาก้อไม่มีแล้วสิน้ะ
อ้อมกอดที่หายไป
ความอบอุ่นที่ขาดหาย
เสียงหัวเราะไปจนถึงน้ำตาTT

พูดแล้วเศร้า
แต่อยากให้พวกพี่รุไว้ว่า

พวกเราจะยืนอยุที่เดิมเฝ้าดูพี่ๆตลอดเวลา แค่พี่ๆหันมาก้อจะพบกับพวกเราที่ยังคงอยุที่เดิม....

จบ///

4 ก.พ. 53 -  วันนี้เปนวันที่มันช่างไม่อยากพรรณา

ตอนเช้ามา ปรางจะวางกระเป๋าพร้อมส่องพี่อุ๋ม แต่ ! เค้าไม่อยุกัลแล้วน้ะ์? เราลืมไปได้ยังไง- -

โต๊ะพี่อุ๋มยัคงว่างเปล่า โต๊งพี่แจงไม่มีแล้ว  มีคนมานั่งทับ .... แต่ภาพเหล่านั้นมันไม่ได้หายไปไหนเลย

วันนี้อยากจะร้องไห้เอาซะมากๆ น้ำตามันกลั้นไม่ไหวแล้ว ทุุกอย่างว่างเปล่า  รู้มั้ยตอนเที่ยง ปรางมานั่งอ่านบอร์ดที่พี่ๆเขียนกันใต้ห้องประชม ปรางเหนคำว่า โบร่า + เอมคิว  เท่านั้นแหละ น้ำตาคลอเบ้าเลย นั่นเปนฝีมือพี่ไปปนั่นเอง ปรางก้อแบบดีใจเห้ยยยังมีพวกเราอยุในความทรงจำเค้าพวกพี่ๆเค้าน้ะ...

สักพักมีคนมาขยี้หัว+เตะตูด  ก่อนเงยหน้าไปนึกในใจคัยว่ะ?  พอเงยหน้าขึ้นไป  พี่ไปป์ พี่เข็ม  เฮ้ย ย ย

น้ามตามันเริ่มนองแล้ววไม่ไหวจิงๆ ..

เฮ้อออ อย่างน้อยแค่เราเหนพวกพี่เค้าเราก้อโอเคแล้ว^^

พอมาตอนเยน  ดีน้ะที่วันนี้พี่เนีย ปู่ พี่ไปป  มา ไม่งั้น ใต้สมบูนต้องเงียบเหงาแน่นอน- -

วันนี้ดียังมีพวกพี่...แต่วันอื่นล้ะ เมื่อไหร่วันพวกนี้จะผ่านไปน้ะ?

แต่ก่อนจะมี พี่เจื้อย พี่รัต นั่งเล่นแถวนั้น พวกพี่ๆทั้งหลาย บลาๆๆ 

ใต้สมบูนกลาเปนที่สิงสถิตไปแล้ว

1 ในนั้นรวมไอดอลเค้าด้วย "พี่อุ๋ม"

ทุกๆวันปรางจะเหนพี่เค้าเดินผ่านทุกวัน มาห้องแนะแนวบ้างไรบ้าง ถ้าไม่มีไรทาม ก้อ มานั่งดูพวกเราเต้น..

แต่ตอนนี้มันไม่มีแล้ว ซ้อมไป ใจมันหวิวๆแบบบอกไู่ม่ถูก - -

เมื่อวานก้อเปนวันที่เรากลับด้วยกัลวันสุดท้ายซิน้ะ.. เฮ้ออวันนี้ไม่ไหวจิง 

เราทำน้องพั้นร้องไห้ไป2รอบแล้ว แค่พูดถึงพี่อุ๋มแค่นั้นTT

เราเองก้อเปนน้ะ

แค่พูดถึงชื่อพี่ๆทุกคน  น้ำตามันจะไหล

พวกพี่จะรู้มั้ยน้าาาาว่าพวกเราคิดถึงพี่ๆขนาดไหน?

  [To...พี่เนียคนแรก*

พี่เนียเปนพี่สาวที่แสนดี ถึงตอนแรกอาจจะไม่ค่อยสนิทแต่เราก้อมาสนิทกันตอนที่ปรางอยุโบร่า พี่เนียเปนคนที่น่ารัก มีเหตผล อ่อนไหวง่าย ใส่ใจทุกลายละเอียดของทุกคน  พี่เนียเต็มที่กับพวกเรามาก บางวันพี่เนียตื่นสายเพราะว่า มัวนั่งแกะลายให้พวกเรา นอนไม่พอเพราะว่า แกะท่าแกะตำแหน่งให้พวกเรา.. มันมากมายเกินกว่าที่จะรับได้ถ้าหากตอนนี้ขาดพี่สาวคนนี้ไป  ทุกอย่างที่พี่ทำมา ปรางรับรู้ได้ว่าพี่ทำมันออกมาจากใจจิงๆ *

To...พี่เจื้อย *

เจ๊ เจ้เปนคนที่ตามใจปราง เปนที่ปรึกษาและระบายได้ตลอดเวลา  ปรางว่าจะเอาตั๋วหนังที่พวกเราไปดูกันมาซีลอคแล้วเอามาแปะในเฟรนชิฟ...แต่ปรางลืมTT

เจ้น้ะเปนคนนิสัยดีมีความเปนผู้ใหญ่สูง  แต่ความเปนเด็กก้สูงไม่แพ้กัน เวลาปรางไม่สบายใจ ใครน้ะคอยปลอบ..เฮ้ออคิดถึงอ้อมกอดที่หายไปจิงๆน้ะเจ้ *

 

To...พี่โอ๊ต*

พี่ชายที่แสนดี เปนเหมือนอารายๆหลายๆอย่างจิงๆ

เปนที่ปรึกษาเปนที่ระบาย เปนแม่งทุกอย่างเลยเนอะ5555

คอยเตือน คอยสอน มีพี่ก้อเหมือนมีพ่อ! ประมานนั้น

 

To...พี่ไปป์*

เหนอยุทุกวันอ่าคนนี้ ประโยคแรกเวลาเรียกปรางก้คือ "ยัยแก้มป่อง"

เฮ้ออต่อจากนี้ก้ไม่มีใครเรียกล้ะดิ..

 

To...รัต

ชีคนนี้อารมดีได้ตลอดเวลา  เปนสีสันของงานทุกงาน ทำเปนหมดทุกอย่าง

ชอบที่เทอแต่งเปนชอลลี่วันกีฬาสี  เจ้น่ารักมากมายอ่า  5555 คิดถึงเจ้คนนี้เหมือนกันหนา~

 

To...พี่ยา

ปรางก้ะพี่ก้อไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่ แต่ยังไงพี่ก้อเปน มายเพาว์เวอร์พัฟเกิร์ลของปรางน้ะ 555

 

To...ปู่

ปรางเองยัง งงๆ ก้ะปู่บางที ฮีจะมารมไหนไม่รุ - -

เดาไม่ถูกอ่าคนนี้ แต่ยังไงพี่ๆก้อเปนพี่ชายของปรางน้ะูู^^* 5555555

 

To...พี่กอล์ฟ

สุดหล่อจางเอ็มคิว  ที่คนนี้เหมือนชินจัง 555+

พี่กอล์ฟเปนผุชายที่น่ารัก อารมดี อบอุ่นดี เพราะดูตัวเค้าซิ- -

มีไรขอให้บอก พี่กอล์ฟจัดให้ /// ฮ่าๆ

 

To...ฝาแฝด เอ๊กโอน้ะจ้ะพี่

คู้นี้หลังจากที่นั่งแยกมาเปนเทอม

สุดท้ายเพิ่งจะแยกออก - - ก่อนพี่ๆจะไป .. ดีมาก

แฝดคู่นี้มีพรสวรรค์ด้านดนตรีมากมาย ถ้าว่างๆจะจ้างมาสอนซะล้ะ ฮ่าๆๆ

 

To...พี่ฟ้า

คนนี้พี่แต่งหน้าไม่เปนค้ะ แต่แต่งทีไรสวยเช๊งทุกทีเลยน้ะ

ไม่มีใครมาเต้น ดาวมหาลัยด้วยกันแล้วดิ- -

ว้าา  าา แย่จัง ไม่มีใครพูดว่า"สวัสดีข้ะคุนน้องขาแล้วสิ*.*

ง้าาาา าคิดถึงน้า

 

To...แขกV.I.P   Aumber~!*

เคยจำได้ไหมว่าสัญญาไรไว้ก่ะปราง!? เกมWiiปรางยังรอพี่อยุน้ะ*

คนๆนี้เปนอารายหลายๆอย่างของปรางเลยก้ว่าได้ ขอบคุนที่คุนเหนว่าปรางไม่ใช่แค่รุ่นน้อง แต่เปนน้องสาวของคุน คนนึงน้ะ^^ ทุกวันหลังจากเิลิกเรียน จะมีเทอ เดินเฉิดฉายมาแต่ไกล  มาห้องแนะแนว มานั่งเล่นก้ะพวกเรา มานั่งดูซ้อม แล้วก้อมาเต้นด้วยกัน

สำหรับปรางมันมีค่ามากมายจิงๆน้ะ.. ต่อจากนี้

"ไม่มีแล้วซิ คนที่มานั่งเล่นพูดคุย

ไม่มีแล้วซิ คนที่เดินกลับบ้านพร้อมๆกัน

ไม่มีแล้วซิ ที่เราจะเล่นเกมข้ามถนน

ไม่มีแล้วซิ คนที่เปนไอดอลเรา..และใครหลายๆคน

ไม่มีแล้วซิ คนที่เรารีบมาร.ร.เพื่อเจอเค้า ตกเย็นรีบมารอส่องเค้าTT

ไม่มีแล้วซิน้ะTT"

พวกเรายังโคฟเวอร์starlitzอยุน้ะ 55

ขอบคุนสำหรับท่า  ที่หลายๆครั้งที่พี่จะมาแชร์ท่าให้ ต้องยังงี้ยังงั้นน้ะ ไม่มีกั้กเลย ขอบคุนมากๆ^^

ปรางเฝ้ามองเค้า วันนี้วันที่ 462 ที่ปรางรู้จักเค้า 220 วันที่เค้ารู้จักปราง..ครึ่งๆแต่ก้อคุ้ม

ขอบคุนสำหรับทุกๆอย่างน้ะพี่ ปรางเก็บทุกอย่างของพี่ไว้หมด  กุหลาบวันAll star ,ใบ งานแฟชั่นโชว์ ที่พี่เขียนบรรยายเสื้อผ้า ปรางบรรจงเก็บลายละเอียดทุกๆอย่าง

ดีใจที่เราเกิดใกล้กัน ปราง 16 พี่17 ดีใจที่นามสกุลคล้ายๆกัน เท่ากลาง ก่ะ ปานกลาง

ดีใจที่ได้รู้จักคนชื่อ "อุ๋ม"

 

To...พี่บุญมาก(พี่แจง)

เฮียปรางขอคุนทุกๆอย่างน้ะที่เฮียคอยสอนคอยเตือน มีไรเฮียบอกหมด

งานนู้นงานนี้มีไรโทรบอกแม่งทุกอย่าง ขอบคุนเฮียก่าพี่แอ้มจากใจอีกครั้งสำหรับคะแนนโหวตน้ะ*   เฮียย ของที่เฮียให้ตอนไปเขาใหญ่ของฝากอ่า  ปรางเก็บไว้อยุน้ะ ^^ เฮียคนนี้น่ารักมาก ชีแกฮอตเหลือเกิน แต่ปรางมารุจักเฮียได้ไงยังง งงๆอยุ55

ยังไงเราก้อเปน "พี่บุญมาก"่ก่า"น้องบุญมี"อยุน้ะ*...  เราเปนพี่น้องร่วมสาบานแต่ยังไม่มีนามสกุล

ฮ่าๆๆๆๆๆ เฮีตอนแรกนึกวาจะหยิ่งไม่ค่อยพูด..แต่หลังๆทามไม- -

สุดสวยคนนี้อารมดี๊ดีๆ คุยเก๊งเก่ง  เริ่มเฉาและ 555

เออเรื่องนับแต้มอ่า จำได้มั้ย? ยังนับไม่ถึงไหนเลย  พี่ก้อไปซะและ *

ว้า าา  าา !   เฮีย สเกตบอร์ดบ้านปรางยังรอเฮียอยุ แวะมาแอ่วก้อได้น้ะ 5555]

 

คิดถึงกันบ้างน้ะทุกคน

21#

 

คถ.โว้ยยยยยยย กลับมาเร็วๆล้ะ...

เสียงของหัวใจ มันอยากจะตะโกนดังๆว่า"คิดถึงน้าาาาา"

 

edit @ 8 Feb 2010 19:12:44 by Prangiiz

ถึงพวกพี่ๆน้ะ

ให้คนนี้ก่อน to  P'near^^

คนนี้เรารุจักกันวันpencil wrist พี่เนียเปนคนที่น่ารักมาก..

พี่เนียดูแลโบร่ามาตลอด

ปรางได้แอบเหนในบลอกแล้วเหมือนกันน้ะ

ปรางเหนปุ๊บเลยมาสมัครปั้บเลยย ย

 

พี่เนียเขียนในนั้นซึ้งมาก ก

ปรางรุสึกดีน้ะที่โลก พรหมลิขิตทามให้เราได้มาเจอกันรุจักกัน^^

ปรางรักพี่มากๆน้ะ พี่เหมือนพี่สาวปรางจิงๆเลยล้ะ..*

มันไม่ใช่แค่หน้าที่ ไม่ใช่แค่แบบทำๆไป

 

แต่ทั้งหมดที่พี่เนียทามไปมันออกมาจากใจจนพวกเราสัมผัสได้

รู้มั้ย?ว่าโบร่ามาถึงขนาดนี้ได้เพราะใคร?

พี่เนียไม่ใช่ครูสอนเต้น..ก้อจิง

พี่เนียไม่ใช่ครูสอนแอคติ้ง..ก้จิง

แต่ปรางรุว่าที่ทามไปมันไม่ถนัด

แต่ทุกอย่างที่พี่ทามให้มันล้วนแต่ว่ามันออกมาจากความสามารถจิงๆ

พี่เนียอยากให่เราได้ดี

พี่เนียไม่ใช่แค่ว่ามานั่งดูเปิดเพลง..มันไม่ใช่

แต่มันเปนมากกว่านั้น

คนที่นั่งอยุข้างหน้า ทำหน้าที่เปนกำลังใจ แก้ไลน์ ปรับท่า

เปนทุกๆอย่าง

เปน ผจก.ที่ดี

ดูซิMq5+Boraa  กินกันไม่ลง ที่1 ก่าที่ 2

เพราะใครล้ะ?

ปรางว่าสิ่งที่ปรางทามมาถ้าทามกันเองมันคงไม่ได้ขนาดนี้น้ะ

ขอบคุนยังไม่พอ.."รักพี่สาวคนนี้"

บางทีคำว่ารักที่ให้ไปอาจจะไม่พอกับความรู้สึกที่มันล้นหลามได้ขนาดนี้น้ะ..

เราเปนกันและกัน

เปนส่วนนึงของชีวิต

การจากลาไม่ได้แปลว่าจะจากไป ไปแล้วไปลับซะหน่อยน้ะ

จากไปไม่ได้แปลว่าหายไป*

เราต้องไปเจอกันอีก^^

 

 To P'ๆ ที่เหลือน้ะ

 

ไม่ว่ายังไงเราจะมีกัลและกันเสมอ*

ขอให้ทุกคนยึดคำนี้ไว้น้ะ

รักมากๆๆ

รักตลอดไป!~*

 

 To P'Aumber

459 วันที่ปรางรุจักพี่ 217 วันที่พี่รู้จักปราง

มันดีมากเลยเนอะ

จากกเด็กที่บ้าพวกโคฟได้มารุจักคนๆนึง

ได้ติดตามแบบเค้าไม่รุตัว

และแล้วก้อมีงาน Allstarที่ทามให้เราได้รุจักกัน

ขอบคุนน้ะพี่ที่ยังจำได้... ว่าเรารุจักกันได้ไง

เพราะความใจกล้าน่าด้านเข้าไปทักแม่งทุกวัน

 เพราะยังงี้ไงเลยได้รุจัก

ตั้งแต่ม.2เทอม 2 คนๆนี้มีชื่อว่า "อุ๋ม" โคฟเว่อร์เป็น ลีทึก ใน TZ 13

เราเองเหนเค้าแล้วแบบเห้ย!ไอดอลเลยล้ะ...

แล้วพอผ่านไปพี่เค้าก้อออกจากวงมาโคฟบิ๊กแบงเปน"แทยัง"

ได้มีโอกาสไปดูพี่เค้าตั้งครั้งนึงน้ะ...

ยิ่งดูยิ่งชอบ

ไม่รุสิ

หลังๆพอรู้จักกันพี่อุ๋มเปนคนนิสัยดีมากๆสำหรับปรางน้ะ

เค้าคือคนที่โอ้ววไอดอลกูรุ้สึกดีที่พี่เค้ามาคุย มาเล่น เฮ้ออขอบคุนสวรรค์จิงๆน้ะ

 ปรางมีคส.จิงๆ

ตลอด7เดือนที่ผ่านมา ปรางคิดว่ามันมีค่ามากๆ ปรางเฝ้ามองพี่อยุห่างๆเปนครึ่งๆเลยทีเดียว

ไม่เคยเรียกร้อง

ไม่เคยจะขอให้เค้าหันมามอง

ที่เหนและเปนอยุพอใจมาก

 

ปรางเองเขียนไดอารี่ ซึ่งเปนไดที่ปรางทามเองเขียนเอง

เกี่ยวกับพี่เค้าทุกอย่าง

ทุกอย่างจะถูกลงด้วยวันที่และเวลา ทุกอย่างที่เปนเค้าทุกสถานะการณ์

มีครบ ทุกอย่างในความทรงจำ ถูกถ่ายเทผ่านความคิดไปยังตัวหนังสือ

มันดีมากๆ^^

ที่ได้รู้จักคนๆนี้

 

แล้วมีเหตการนึงที่ปรางแบบรักเค้ามากๆ ก้อคือ

วันที่ปรางขึ้นงานJ&K ที่แฟชั่น

แล้ววันนั้นม.6สอบแกต-แพท

ก้อรุอย่ว่าพี่เค้ามาไม่ได้แต่ก้อยังหน้าด้านชวน-*-

แต่ผลตอบรับผิดคาด

พี่เค้ามาไำด้ ^^

แล้วมาตรงเวลาด้วย

เลิกสอบ 4โมง ปรางขึ้น 4.48 

พี่เค้ามาถึง 4.44

น่านไง ให้ตาย ขนาดคนที่บอกจะมาๆก้อไม่เหนซักตัว

แต่พอเค้ามาพร้อมลุคใหม่แล้วแบบ

 

โอ้วว ว

หล่อไปไหนอ่า ตอนนั้นพี่เค้าโคฟแอมเบอร์แล้ว

หลังจากนี้ไม่กี่วันพี่แกก้อต้องขึ้นงาน

แต่พี่เค้ามางานปรางวันนี้ได้ก้อสุดยิดมากๆ

แบบรักมากๆ ....

 

เฮ้ออเค้าจะไปแล้วTT

ปรางต้องคิดถึงแล้วต้องร้องไห้แน่นอน  ยิ่งบ่อน้ำตาตื้นอยุ-//-

แต่พี่เค้าบอกว่าเด๋วเราต้องได้เจอกัน

 

ใช่เราต้องได้เจอกัน

เพราะเราเปนFCวงเค้านิ

Bora cover starlitz  เอ้ย! f(x)

5555555555

 

เฮ้ออ อ มารับายในนี้มั่งไรมั่ง - -

ไม่ใช่ว่าบังเอิญชีแกเปิดมาเจอไรงี้ จะกรี้ดลั่นบ้านเลย

 

อับอาย

5555555

 

 

ปล.น้องคนนี้รักพี่ๆทุกคนน้า า า!